Γράφει η Αγλαΐα (Λία) Ρογγανάκη*
Τα κόκκινα λουστρίνια τρίζουν στο γυμνό από χαλιά μαρμάρινο δάπεδο της εκκλησίας. Η γιαγιά με τραβάει να καθίσω δίπλα της. Ο χώρος μυρίζει λιβάνι, πασχαλιά και αγριολούλουδα. Βλέπω τον παππού απέναντι να παρακολουθεί συγκεντρωμένος. Οι ύμνοι και οι ψαλμοί με γαληνεύουν.
.
|
![]() |
||||||||||||||||||
![]() |
![]() |
||||||||||||||||||
|
Το αεροδρόμιο
Μια ξανθιά πάει με τον αρραβωνιαστικό της να δουν ένα σπίτι που θέλουν να αγοράσουν. Καθώς μελετούν το σπίτι ο αρραβωνιαστικός λέει στον μεσίτη: – Ωραίο το σπίτι και σε καλή τιμή. Αλλά παρατηρώ ότι βρίσκεται κοντά σε αεροδρόμιο. Δε θα’ χει πολύ θόρυβο; – Θα έχει, αλλά ύστερα από μια βδομάδα θα τον συνηθίσετε και δεν θα έχετε πρόβλημα, του απαντάει ο μεσίτης. Και η ξανθιά λέει αποκρινόμενη και στους δύο: – Αχ να το πάρουμε αγάπη μου και δεν πειράζει, την πρώτη βδομάδα, μένουμε σε ξενοδοχείο! |
|
Γιατί θέλουμε η πένα μας να γράφει την αλήθεια.
Η δημόσια ενημέρωση είναι καθήκον ενός δημοσιογράφου. Η ομάδα μας έχει ως σκοπό τον ελεύθερο λόγο άνευ κινήτρων. Η πένα μας έχει όνομα!