Παντού στον κόσμο, γιορτάζουμε το Πάσχα, αναβιώνοντας τα Πάθη του Θεανθρώπου, βιώνοντας το πένθος από τη Σταύρωσή Του και καρτερώντας το Φώς της Ανάστασης.
Αυτό το μεγάλο πένθος για την Ορθοδοξία, οι Έλληνες το βιώνουμε φέτος ακόμα πιο βαρύ, μετά την τραγωδία των Τεμπών, που βαραίνει ακόμα περισσότερο τον Σταυρό που κουβαλάμε ως κοινωνία.
Τα Πάθη όμως, ακολουθεί πάντα η Λύτρωση. Η Ανάσταση που φωτίζει ακόμα περισσότερο τις ψυχές μας με το φως της αισιοδοξίας.
Γι’ αυτό οι φετινές γιορτές, πρέπει να μας βρουν ξανά ενωμένους.
Ενωμένοι, άλλωστε, καταφέραμε να ξεπεράσουμε όλες τις εθνικές προκλήσεις που προηγήθηκαν. Και ενωμένοι, και πάλι, θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε ξανά μπροστά.
Σταθερά και τολμηρά, για όσα έχει ανάγκη ο τόπος μας και η κοινωνία μας.
Ας γιορτάσουμε, λοιπόν, το φετινό Πάσχα με την ελπίδα που δικαιούμαστε, ως πολίτες και ως Έθνος.
Με ταπεινότητα και αλληλεγγύη, όπως μας υπαγορεύει η θρησκευτική και η κοινωνική μας συνείδηση.
Και, πρωτίστως, με αισιοδοξία. Με αυτοπεποίθηση για όσα μπορεί να πετύχει η πατρίδα μας!
Εύχομαι ολόψυχα υγεία, δύναμη και προκοπή για την κάθε μία και τον κάθε έναν ξεχωριστά.
Χρόνια Πολλά σε όλες και σε όλους!
.
|
![]() |
||||||||||||||||||
![]() |
![]() |
||||||||||||||||||
|
Το αεροδρόμιο
Μια ξανθιά πάει με τον αρραβωνιαστικό της να δουν ένα σπίτι που θέλουν να αγοράσουν. Καθώς μελετούν το σπίτι ο αρραβωνιαστικός λέει στον μεσίτη: – Ωραίο το σπίτι και σε καλή τιμή. Αλλά παρατηρώ ότι βρίσκεται κοντά σε αεροδρόμιο. Δε θα’ χει πολύ θόρυβο; – Θα έχει, αλλά ύστερα από μια βδομάδα θα τον συνηθίσετε και δεν θα έχετε πρόβλημα, του απαντάει ο μεσίτης. Και η ξανθιά λέει αποκρινόμενη και στους δύο: – Αχ να το πάρουμε αγάπη μου και δεν πειράζει, την πρώτη βδομάδα, μένουμε σε ξενοδοχείο! |
|
Γιατί θέλουμε η πένα μας να γράφει την αλήθεια.
Η δημόσια ενημέρωση είναι καθήκον ενός δημοσιογράφου. Η ομάδα μας έχει ως σκοπό τον ελεύθερο λόγο άνευ κινήτρων. Η πένα μας έχει όνομα!