Τα παιδιά μας δεν είναι αριθμοί! Όχι στις συγχωνεύσεις σχολικών τμημάτων!

Νέο κύμα μαζικών συγχωνεύσεων σχολικών τμημάτων επιχειρείται αυτές τις μέρες από το υπουργείο Παιδείας και τις Διευθύνσεις Εκπαίδευσης, με βάση τον απαράδεκτο αντιπαιδαγωγικό νόμο για 25άρια τμήματα παντού αλλά και στο Δήμο μας!

Και ενώ μέχρι την προηγούμενη βδομάδα οι γονείς των νηπίων, μαθητών Α’ δημοτικού για τη νέα σχολική χρονιά, δε γνώριζαν σε ποιο σχολείο θα φοιτήσει το παιδί τους, αυτή τη βδομάδα, οι Διευθύνσεις Εκπαίδευσης στέλνουν αποφάσεις και τηλεφωνούν στοχευμένα γονείς, για υποχρεωτικές μετακινήσεις μαθητών, για αποκλεισμό παιδιών από το σχολείο της γειτονιάς τους, προκειμένου να υλοποιηθεί ένα σκληρό και τρομακτικό σχέδιο συμπτύξεων τμημάτων, για να γίνουν κανόνας τα 25άρια τμήματα.
Στον αντιπαιδαγωγικό και καθαρά «λογιστικό» υπολογισμό που κάνουν, φυσικά δεν παίρνεται υπόψιν, ούτε ο αριθμός των γνωματεύσεων μαθησιακών και άλλων δυσκολιών σε κάθε τάξη, ούτε και ο αριθμός των υποχρεωτικών τετραγωνικών μέτρων στις αίθουσες-κλουβιά που θέλουν να στοιβάξουν τα παιδιά μας. Και βέβαια, ότι μιλάμε για την ευαίσθητη πρώτη επαφή των μαθητών της Α΄Δημοτικού με την εκπαιδευτική διαδικασία που έχει μεγάλες κοινωνικές και παιδαγωγικές απαιτήσεις για να ενταχθούν τα παιδιά ομαλά στη σχολική πραγματικότητα.
Είναι προφανές ότι στο «νέο σχολείο» που διαμορφώνεται δε χωράνε οι εκπαιδευτικές ανάγκες των παιδιών μας, το όραμά μας ως γονείς. Πρόκειται για μια κυνική ταξική επιλογή ώστε να επιτευχθεί η περιβόητη «εξοικονόμηση» δαπανών για την εκπαίδευση. Αποδεικνύεται ότι οι ανάγκες των μαθητών μας και όροι λειτουργίας των σχολείων αντιμετωπίζονται ως κόστος, κάτι που συνέβαινε διαχρονικά και σήμερα ομολογείται κυνικά.

Ακόμη κι ένας μη σχετικός με την εκπαιδευτική διαδικασία μπορεί σήμερα να αντιληφθεί ότι κανένας εκπαιδευτικός δεν μπορεί να δώσει την αναγκαία παιδαγωγική στήριξη και βοήθεια, που αξίζουν και δικαιούνται τα παιδιά μας τον 21ο αιώνα, σε μια ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα των 25 μαθητών και μάλιστα των πρώτων τάξεων της σχολικής τους ζωής, με τόσο διαφορετικές ανάγκες.
Αποδεικνύεται για ακόμη μία φορά τι σημαίνει «αναβάθμιση του εκπαιδευτικού έργου»:
Σχολεία ερείπια στα οποία κινδυνεύουν τα παιδιά μας καθημερινά, σχολεία όπου οι γονείς καλούνται να βάζουν συνεχώς το χέρι στην τσέπη, με παρωχημένο πρόγραμμα σπουδών, στηριγμένο σε εφήμερες, ανούσιες δεξιότητες και οι πραγματικές ανάγκες εκπαιδευτικών και μαθητών στη μόρφωση, τη δουλειά και τη ζωή να μπαίνουν διαρκώς στο εγκληματικό ζύγι κόστους- οφέλους! Αυτό ακριβώς έρχεται να μετρήσει και η δήθεν «αξιολόγησή» τους.

Απαιτούμε-Διεκδικούμε:
- Καμία συγχώνευση σχολικών τμημάτων. Εδώ και τώρα μέχρι 15 μαθητές ανά τμήμα.
- Σύγχρονα και ασφαλή δημόσια σχολικά κτίρια.
- Μαζικούς μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών για την κάλυψη όλων των κενών στα σχολεία από την πρώτη μέρα λειτουργίας.