Από την Ιερά Μητρόπολη κοινοποιήθηκε το πασχαλινό μήνυμα του Σεβασμιωτάτου
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Πρεσβύτεροι καί Διάκονοι,
Ὁσιώτατοι Μοναχοί και Μοναχές,
Εὐλογημένοι Χριστιανοί μου,
«Φωτίζου, φωτίζου, ἡ νέα Ἱερουσαλήμ·
ἡ γάρ δόξα Κυρίου ἐπί σέ ἀνέτειλε·
χόρευε νῦν και ἀ γάλλου, Σιών·
σύ δέ, ἁγνή, τέρπου, Θεοτόκε,
ἐν τῇ ἐγέρσειτοῦ Τόκου σου».
(Καταβασία θ΄ ᾠδῆς Κανόνος τοῦ Πάσχα)
Πηγή, ἀπό τήν ὁποία ἐμπνέεται ὁ ἱερός Δαμασκηνός στή σύνθεση τοῦ ὕμνου αὐτοῦ, εἶναι τα άὅσα λέει ὁ Προφήτης Ἡσαΐας για τήν τελική δόξα τῆςἹερουσαλήμ σέ μιά καθαρά μεσσιανική προοπτική: «Φωτίζου, φωτίζου Ἱερουσαλήμ, ἥκει γάρ σου τόφῶς, καί ἡ δόξα Κυρίου ἐπί σέ ἀνατέταλκεν» (60,1).
«Νέα Ἱερουσαλήμ», προς την ὁποία ἀπευθύνεται ὁ ὑμνογράφος και την καλεῖ να φωτισθεῖ, εἶναι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Ὁ διπλασιασμός τοῦ ρήματος «φωτίζω» γίνεται για να διατρανωθεῖ ἡ βεβαιότητα τοῦ φωτισμοῦ καί ἡ μεγάλη χαρά πού τό γεγονός αὐτόπροκαλεῖ.
Ποία ἆραγε εἶναι ἡ δόξα τοῦ Κυρίου πού ἀνέτειλε στήν Ἐκκλησία; Εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεάνθρωπος Κύριος, ἡ κεφαλή τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας, ὁ Ὁποῖος εἶναι γι’ αὐτήν καί γιά τόν κόσμο ὁλόκληρο ὁ Ἥλιοςτῆς Δικαιοσύνης «τό μέγα φῶς» πού ἀνέτειλε «τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ και σκιᾷ θανάτου» (Ματθ. 4,16, Ἡσ. 9,2)· «το φῶ ςτό ἀληθινόν, ὅ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τον κόσμον» (Ἰω. 1,9). Ὡς «δόξα Κυρίου» θά μπορούσαμε ἀκόμηνά θεωρήσουμε τόν σταυρό τοῦ Κυρίου (Ἰω. 13,31), την ἔνδοξη Ἀνάστασή Του, το θεῖο φῶ ςκαί τή λαμπρότητα τοῦ προσώπου Του ἤ ἀκόμη το φῶς τῆς θεογνωσίας πού μεταδίδει το Εὐαγγέλιό Του.«Ἡ δόξα Κυρίου», ὁ Κύριος ὡς Ἥλιος τῆς Δικαιοσύνης, με τό σταυρικό Του θάνατο και τήν τριήμερη ταφή Του φάνηκε σαν να ἔδυσε καί νά κρύφτηκε στόν τάφο και τόν ᾍδη.Ὅμως, με τήν Ἀνάστασή Του ἀνέτειλε καί πάλι και μέ τήν ἄκτιστη δόξα τῆς θεότητός του καταυγάζει την Ἐκκλησία καί φωταγωγεῖ τούς πιστούς.
Ἡ Ἐκκλησίατοῦ Χριστοῦ χορεύει και σκιρτᾶ ἀπό χαρά, διότι ὁ Κύριός μας ἀνέστη ἐκ νεκρῶν και μᾶς δωρίζει φῶς, ζωή, σωτηρία, αἰωνιότητα! Ἐάν ἀπομακρυνθοῦμε και ἐμεῖς ἀπό τά πάθη μας καί τίς ἀστοχίες μας θα μποροῦμε νά χαιρόμαστε πραγματικά ἐντόςτῆς καρδιάς μας για την Ἀνάσταση τοῦ Νυμφίου Χριστοῦ, γιατί θα ἀναστηθοῦμε καί ἐμεῖς!
Ὁ ὕμνος κλείνει με μιά προτροπή προς τήν Θεοτόκο, με τήν ὁποία τήν παροτρύνει νά χαίρεται και αὐτή για την ἐκ νεκρῶν Ἀνάσταση τοῦ Υἱοῦ της.
Τήν ψυχή τῆς Θεοτόκου λόγῳ τοῦ σταυρικοῦ θανάτου τοῦ Υἱοῦ της, διεπέρασε ἡ ῥομφαία τῆς ὀδύνης καί τῆς θλίψεως, πρώτη λοιπόν καί περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλον θά ἔπρεπε νά χαίρεται για τήν Ἀνάσταση τοῦ Μονογενοῦς Υἱοῦ της.
Δεν μπορεῖ λοιπόν ὁ ἄνθρωπος νά πιστεύει στόν Χριστό, πού εἶναι ὁ ζωντανός Θεός, και τά ἔργα του να εἶναι σκοτεινά καί γεμάτα ἀπότή νέκρα τῆς ἁμαρτίας. Ζωή, φῶς καί πνευματική νέκρωση δεν μποροῦν νά συμβιώσουν. Ὅσοι ζοῦμε την ἁμαρτία εἴμαστε στό σκοτάδι, ἔστω καί ἄν εἴμαστε Χριστιανοί. Ὁ λόγος τοῦ Εὐαγγελίου, τά μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας καί μάλιστα τῆς θείας Εὐχαριστίας, ἡ προσευχή, ἡ τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Χριστοῦ μαρτυροῦν πώς μέσα μας ὑπάρχει ζωή και φῶς. Μαρτυροῦν πώς εἴμαστε συνδεδεμένοι με τόν ζωντανό Θεό, με τόν Ἀναστάντα Κύριο Ἰησοῦ.
Ἀδελφοί, «Ἀποθώμεθα οὖν τά ἔργα τοῦ σκότους και ἐνδυσώμε θα τά ὅ πλατοῦ φωτός» (Ρωμ. 13,2). Ἔργα τοῦ σκότους εἶναι ἡ φιλαργυρία, ἡ φιλαυτία, τά σαρκικά ἁμαρτήματα καί ἄλλα. Κάθε πάθος, πού εἶναι ἐνεργό, σκοτίζει το ἡγεμονικό στοιχεῖο τοῦ ἄνθρώπου πού εἶναι ὁ νοῦς. Ἡ μή τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ εἶναι σκοτάδι ἀβάσταχτο γιά τόν ἄνθρωπο.
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
ὁ Κύριός μας δεν εἶναι ἕνας φανταστικός Θεός, δεν εἶναι ἕνα ἰδεολόγημα, δεν εἶναι ἐπινόηση κάποιου φιλοσόφου, ἀλλά εἶναι ἕνας ζωντανός Θεάνθρωπος πού ἔδωσε τον Ἑαυτό Του για τή σωτηρία και τήν ἀνάστασητή δική μας. Ἔτσι πρέπει να τόν πιστεύουμε και νά τόνζοῦμε. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, πού εἶναι τό φωτεινό ὁρόσημο τῆς σωτηρίας μας, ἄς φωτίσει και τή δική μας ζωή.
Ὁ πασχάλιος χαιρετισμός «Χριστός Ἀνέστη» ἐκφράζει ὅλη την εὐφροσύνη και την ἐλπίδα τῶν Ὀρθοδόξων! Σ’ αὐτό τό συμπόσιο τῆς χαρᾶς τῆς Ἐκκλησίας, πού εἶναι ἡ χαρά για τή νίκη τοῦ Χριστοῦ πάνω στόν θάνατο και τον ᾍδη, ἂς χαροῦμε κί ἐμεῖς ἀδελφοίκίἂς πλημμυρίσει τίς καρδιές ὅλων μας τόφῶς καί ἡ χαρά τῆς Ἀναστάσεως!
«ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ» ἀδελφοί μου!
Με ἀναστάσιμες εὐχές
Ὁ Μητροπολίτης Σας
† Ὁ Θεσσαλιώτιδος καί Φαναριοφερσάλων
Τιμόθεος
.
|
![]() |
||||||||
![]() |
![]() |
||||||||
|
Το αεροδρόμιο
Μια ξανθιά πάει με τον αρραβωνιαστικό της να δουν ένα σπίτι που θέλουν να αγοράσουν. Καθώς μελετούν το σπίτι ο αρραβωνιαστικός λέει στον μεσίτη: – Ωραίο το σπίτι και σε καλή τιμή. Αλλά παρατηρώ ότι βρίσκεται κοντά σε αεροδρόμιο. Δε θα’ χει πολύ θόρυβο; – Θα έχει, αλλά ύστερα από μια βδομάδα θα τον συνηθίσετε και δεν θα έχετε πρόβλημα, του απαντάει ο μεσίτης. Και η ξανθιά λέει αποκρινόμενη και στους δύο: – Αχ να το πάρουμε αγάπη μου και δεν πειράζει, την πρώτη βδομάδα, μένουμε σε ξενοδοχείο! |
|
Γιατί θέλουμε η πένα μας να γράφει την αλήθεια.
Η δημόσια ενημέρωση είναι καθήκον ενός δημοσιογράφου. Η ομάδα μας έχει ως σκοπό τον ελεύθερο λόγο άνευ κινήτρων. Η πένα μας έχει όνομα!