Ήταν Πρωτοχρονιά του μακρινού 1886. Ο λόρδος Ράντολφ Τσώρτσιλ- πατέρας του Πατέρα της Νίκης σερ Ουίνστον- πρόσφερε στην βασίλισσα της Μεγάλης Βρετανίας Βικτώρια ως δώρο για το νέο έτος, τι λέτε; Μια χώρα ολόκληρη, τη Μπούρμα, όπως ονομαζόταν τότε, μετέπειτα Βιρμανία και σήμερα Μιανμάρ!

Την ίδια ώρα που η βασιλική οικογένεια της Μπούρμα φόρτωνε τα απολύτως απαραίτητα από την οικοσκευή της σε κάρα κι απομακρυνόταν από το παλάτι, οι στρατιώτες της Αυτής Μεγαλειότητας σάρωναν τα πάντα στο διάβα τους. Λέγεται μάλιστα ότι το πολύτιμο πετράδι Nga Mauk, το πιο λαμπρό από τα κοσμήματα των βασιλιάδων, χάθηκε για να μην βρεθεί ποτέ πια.
Εκείνος ο σπάνιος πολύτιμος λίθος (ένα τεράστιο ρουμπίνι 560 καρατιών), λένε πως είχε το μέγεθος αυγού πάπιας, έλαμπε κατακόκκινο σαν να είχαν αρπάξει τα μέσα του φωτιά και λέγεται ακόμη ότι είχε τη δύναμη να θεραπεύει ασθένειες· εκείνο το πετράδι έφερνε πλούτη και τύχη στον κάτοχό του.
Βασιλιάς της Μπούρμα, την εποχή εκείνη ήταν ο Τιμπάου, νέος και αντιδημοφιλής, που αιφνιδιάστηκε όταν οι Βρετανοί εισέβαλαν στο παλάτι του. Ο βασιλιάς είχε δώσει διαταγή στα στρατεύματά του να μην επιτεθούν στους Ευρωπαίους, με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να συνάψει συμφωνία μαζί τους και οι (τότε) μακελάρηδες των λαών, είχαν υποσχεθεί στον λαό της Βιρμανίας ότι μόνος σκοπός της ένοπλης άφιξής τους ήταν να καθαιρέσουν τον Τιμπάου· τους πίστεψαν. Κι όποιος πίστευε τους Βρετανούς, τότε, ήταν χαμένος.
Λίγες μέρες μετά η βασιλική οικογένεια θρηνούσε τα «χαμένα» της, αποχωρώντας ανάμεσα από το πλήθος των βρετανών στρατιωτών και των υπηκόων της· οδηγήθηκε υπό αυστηρή επιτήρηση στην ακτή και εκεί, τους φόρτωσαν σε πλοία και τους μετέφεραν σε ένα μικροσκοπικό ψαροχώρι που ονομαζόταν Ρατναγκίρι, στην μακρινή ακτή της Ινδίας, όπου ο βασιλιάς Τιμπάου θα άφηνε την τελευταία ανάσα του, στην εξορία.
Οι Βρετανοί μετέτρεψαν το χρυσοστόλιστο παλάτι σε λέσχη με μπαρ και μπιλιάρδα στην αίθουσα του θρόνου και όλο και κάποιος θα θυμόταν να ρωτήσει τι απέγινε εκείνο το άλικο ρουμπίνι, που όπως λέει ο θρύλος, ένας βρετανός συνταγματάρχης, ο Έντουρντ Σλάντεν το έβαλε στην τσέπη του και δεν το είδε κανείς από τότε…

Περισσότερα στην ethnos.gr - εδώ