του Ντίνου Χρ. Ρόβλια

Αγαπημένε φίλε και σύντροφε Ιωσήφ. Από τη δράση πέρασες στην αιωνιότητα. Μια διαδρομή γεμάτη προσφορά και αγώνες. Με τον ήπιο και ταυτόχρονα δυναμικό χαρακτήρα σου, με την αγάπη σου για τους γύρω σου, με τις αξίες που υπηρέτησες με συνέπεια, με το αξέχαστο χαμόγελό σου, με τη σεμνότητα και τη γλυκύτητα της παρουσίας σου, με τους αγώνες σου για τη δημοκρατία και το σοσιαλισμό.

Είχα την τύχη να σε έχω φίλο τα τελευταία 25 χρόνια. Και μοιραζόμασταν τις σκέψεις μας, τα σχέδιά μας, τα οράματά μας. Ένα παράδειγμα επιστήμονα, πολίτη και οικογενειάρχη ήσουνα. Διάλεξες τον τόπο μας για πατρίδα σου και όλοι σε αγκάλιασαν. Τους τίμησες με την παρουσία σου και σε τίμησαν με την αγάπη τους. Η ξεχωριστή προσωπικότητά σου άφησε ανεξίτηλο το ίχνος της πορείας σου στην Καρδίτσα και στον Παλαμά. Μόνο καλά λόγια ακούγονταν για σένα. Μόνο καλά λόγια θα λέμε πάντοτε για τον Ιωσήφ. Τον άνθρωπο, το γιατρό, το φίλο, το σύντροφο. Το Σάββατο μιλήσαμε για τελευταία φορά και είπαμε να βρεθούμε. Δεν τα καταφέραμε Ιωσήφ… Καλό σου ταξίδι και καλή αντάμωση. Αν υπάρχει παράδεισος, σίγουρα σε περιμένει με ανοιχτές πόρτες.