«Αλχημείες ή καταγραφή της πραγματικότητας;»

Γράφει ο Θ. Τσούχλος*

Στη Γ.Σ. των Προέδρων ΕΛΜΕ (27/11) απορρίφθηκε η πρόταση για «προκήρυξη της απεργίας- αποχής για την αυτοαξιολόγηση». Ουσιαστικά το επίδικο ήταν αν θα την επαναπροκηρύξουμε, ενώ οι υποστηρικτές της δεν εξηγούσαν με σαφήνεια τον τρόπο και τη μεθοδολογία. Το ποσοστό επί των παρόντων υπερέβαινε κατά τι το 50%, ήταν όμως πολύ μακράν από το απαιτούμενο 66,6%.

Η εικόνα αυτή κατέγραψε μια πραγματικότητα που δεν ήταν σαφής και ολοκληρωμένη. Κάθε ΕΛΜΕ έχει οντότητα και οφείλουμε να την σεβόμαστε, είτε είναι παρούσα ή απούσα. Ιδιαίτερα σε μια εποχή πολύ δύσκολη επιδημιολογικά καθίσταται προσβλητικό οι ΕΛΜΕ που για λόγους ανωτέρας βίας δεν συμμετείχαν της ψηφοφορίας από ορισμένους αρθρογράφους ή σχολιαστές να θεωρούνται ως αμελείς ή και «ιδιώτες» που πλέον έχοντας εκπέσει της ιδιότητας του πολίτη δεν συμμετέχουν στα κοινά. Η αλήθεια είναι μία και κρυστάλλινη, η συντριπτική πλειοψηφία των ΕΛΜΕ που δεν συμμετείχαν στην τελική διαδικασία είχαν συγκλιθεί και με απόλυτα δημοκρατικές διαδικασίες είχαν απορρίψει την προτεινόμενη «προκήρυξη». Το ότι για εξαιρετικούς ή πολύ σοβαρούς λόγους δεν παρέμειναν στη Γ.Σ. ή δεν προσήλθαν σε αυτή δεν μεταλλάσσει τη δίκαιη αριθμητική καταγραφή του σχεδόν 48% υπέρ της «απεργίας- αποχής».
Όσον αφορά τις έωλες κατηγορίες για πρώην και νυν Κυβερνητικές Παρατάξεις τις απορρίπτουμε ως ανυπόστατες και εμπαθείς , καθώς παραπληροφορούν και διαστρέφουν την αλήθεια. Η απάντηση έχει δοθεί στις εκλογές για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια (7/11/20). Το συντριπτικό ΟΧΙ του 93% επετεύχθη με ομοφωνία και ομοψυχία. Όλες και όλοι όμως γνωρίζουν ποιες Παρατάξεις πλήρωσαν το βαρύ τίμημα της αποχώρησης- παραίτησης των αιρετών του κλάδου. Η ΟΛΜΕ δεν διαπράττει «αλχημείες», ούτε «είναι κατώτερη των περιστάσεων». Έχει όμως την υποχρέωση, αλλά και το καθήκον να προφυλάξει το σύνολο των συναδέλφων από κάθε απειλή, αλλά και την ίδια της την ύπαρξη και αξιοπρέπεια.
Η παρουσία μιας ισχυρής μειοψηφίας που «επιμένει» είναι μία πραγματικότητα. Η πλειοψηφία του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ οφείλει να λάβει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες. Δεν αρκούν οι σωστικές ενέργειες της που διαφύλαξαν τον κλάδο από τυχόν επαπειλούμενες ενέργειες της Υπουργού. Είναι αναγκαίο να δηλωθεί ρητά η θέση του κλάδου. Η «αυτοαξιολόγηση» είναι ένας θεσμός που τον έχουμε αποδεχθεί συνεδριακά από τα τέλη του προηγούμενου αιώνα. Η απόφαση αυτή δεν έχει ανατραπεί, αντίθετα έχει επικαιροποιηθεί με την αποδοχή της αποτίμησης του έργου της σχολικής μονάδας το 2018. Φυσικά η Ομοσπονδία απορρίπτει την «αυτοαξιολόγηση Κεραμέως», αλλά πρέπει να προχωρήσει σε όλες αυτές τις ενέργειες που θα αναδεικνύουν τις πολλές αρνητικές της εκφάνσεις. Ας παρέμβουμε με κάθε δυνατό τρόπο, ώστε να αντιμετωπίσουμε τη γραφειοκρατία και αναποτελεσματικότητά της. Παράλληλα με διαδικτυακές ενημερωτικές συζητήσεις στο σύνολο των ΕΛΜΕ, αλλά και με ημερίδες, εάν μας το επιτρέψει η πανδημία, ας αναδείξουμε την ενεργή παρουσία μας με τη συμμετοχή του συνόλου των συναδέλφων μέσα από διάλογο και προτάσεις.

*Θ. Τσούχλος
Πρόεδρος ΟΛΜΕ

Απόψεις

Not id article

Σαν Σήμερα

Ανατ.: 07.26
Δύση: 19.07
Πρώτο Τέταρτο
1675
Επτακόσιοι Μανιάτες αναχωρούν και εγκαθίστανται στην Κορσική.
1821
Ο Ομέρ Βρυώνης καταλαμβάνει και πυρπολεί την Ισσό Βοιωτίας και τη Μονή Αγίου Μελετίου.
1822
Νικηφόρος μάχη στον Αποκόρωνα Χανίων.
1878
Υπογράφεται η Συνθήκη της Χαλέπας μεταξύ Κρητών επαναστατών και Τούρκων.
1922
Σφαγές Ελλήνων από Τούρκους στη Μαγνησία της Ιωνίας.
1943
Οι Γερμανοί εκτελούν 82 Έλληνες στην Ήπειρο.
1955
Φθάνει στην Κύπρο ο Βρετανός στρατάρχης Χάρντινγκ και αναλαμβάνει τα καθήκοντά του ως κυβερνήτης.
1958
Οι Βρετανοί σκοτώνουν αμάχους Κυπρίους σε επιδρομή στην Αμμόχωστο.

Πρωτοσέλιδα

Ανέκδοτο

Το παιδί και ο κουρέας

Ένα νεαρό αγόρι μπαίνει σε ένα κουρείο και ο κουρέας ψιθυρίζει στον πελάτη: «Αυτό είναι το πιο χαζό παιδί στον κόσμο. Δες». Ο κουρέας τότε βάζει ένα δολάριο στο ένα χέρι και κάτι ψιλά στο άλλο. «Διάλεξε όποιο θες», λέει στο παιδί. Το παιδί παίρνει τα ψιλά και φεύγει. «Τι σου είπα;», λέει ο κουρέας, «το παιδί δεν θα μάθει ποτέ». Αργότερα, ο πελάτης συναντά το παιδί στον δρόμο, να τρώει παγωτό. «Να σε ρωτήσω, νεαρέ, γιατί δεν πήρες το δολάριο;», ρώτησε ο πελάτης. «Τη μέρα που θα πάρω το δολάριο, το παιχνίδι θα τελειώσει», λέει το παιδί.