Γράφει η Δρ Αγλαΐα (Λία) Ρογγανάκη*
Καθώς αποχαιρετούμε το παλιό έτος και καλωσορίζουμε το νέο, φτάνει εκείνο το ανεπαίσθητο λεπτό ανάμεσα στο «ήταν» και στο «μπορεί να γίνει». Δεν κάνει θόρυβο, δεν συνοδεύεται από εντυπωσιακές εξαγγελίες. Έρχεται αθόρυβα, σαν μια ανάσα που κρατήσαμε όλο τον χρόνο και τώρα, επιτέλους, την αφήνουμε.
|
![]() |
||||||||||||
![]() |
![]() |
||||||||||||
|
Το αεροδρόμιο
Μια ξανθιά πάει με τον αρραβωνιαστικό της να δουν ένα σπίτι που θέλουν να αγοράσουν. Καθώς μελετούν το σπίτι ο αρραβωνιαστικός λέει στον μεσίτη: – Ωραίο το σπίτι και σε καλή τιμή. Αλλά παρατηρώ ότι βρίσκεται κοντά σε αεροδρόμιο. Δε θα’ χει πολύ θόρυβο; – Θα έχει, αλλά ύστερα από μια βδομάδα θα τον συνηθίσετε και δεν θα έχετε πρόβλημα, του απαντάει ο μεσίτης. Και η ξανθιά λέει αποκρινόμενη και στους δύο: – Αχ να το πάρουμε αγάπη μου και δεν πειράζει, την πρώτη βδομάδα, μένουμε σε ξενοδοχείο! |
|